Clubkampioenschappen
de foto's
Zaterdag 3 april 2010 was het weer zover: de
jaarlijkse clubkampioenschappen.
WAT EEN OPKOMST! Echt super! In totaal hebben 58 mensen meegedaan aan wedstrijd.
Hierbij bleek dat zwemmen en poloën heel goed samen
in één vereniging gaat, want er waren zowel zwemmers als poloërs in de
baan om te strijden voor de titel “clubkampioen”.
Voor zo’n zaterdag kan beginnen moet er al heel wat
geregeld worden:
-
Wie wil er meedoen
- Wie wil er helpen, met: klokken; tijd invoeren; briefjes lopen;
begeleiden langs de kant; starten; speakeren; in de kantine;
certificaten schrijven; foto’s maken
-
De medailles en bekers moeten uitgezocht en besteld worden.
-
Er moet cake en ranja komen.
-
De programma’s moeten in elkaar gezet worden en gecheckt of alle
tijden en series gevuld zijn.
-
Diezelfde programma’s moeten geprint worden.
-
De startkaarten moeten geprint en gesorteerd op het goede blokje
– iedere klokker heeft een blokje met alle startkaarten van zijn / haar
baan.
-
De certificaten moeten geprint.
-
De microfoon moet geregeld worden – altijd even vragen of ze hem
open laten staan, want wij kunnen niet in het badmeestershokje om de
microfoon aan te zetten en dan moet het badpersoneel alsnog komen (of de
speaker heel hard roepen).
Tja, en dan is het zaterdag en dan moeten de lijnen
gelegd, stoelen en tafels versleept, aanwezige kinderen genoteerd – oeps
er zijn er meer dan in de programma’s staan.Gelukkig is dat tijdens zo’n clubkampioenschap geen
enkel probleem, dat is alleen maar leuk en gelukkig waren er extra
medailles aanwezig. Gewoon bij hun leeftijd toevoegen en klaar.
Omdat veel van de deelnemers nog nooit een
zwemwedstrijd hadden gezwommen heeft Harrie even 2 starts voor laten
doen, eerst hoe alles werkt wanneer je erin moet duiken en toen nog even
de start van de rugslag. Dank aan Lyan, Gerdi en Lotte die dit even voor
wilden doen. En dan gaat het echt van start.
Iedereen begon met schoolslag. Eerst een aantal
series 50 meters. Eén van de jongere kinderen schrok hier zo van dat ze
niet mee wilde zwemmen. Toen ze doorhad dat zij maar 25 meter moest
zwemmen, wilde ze gelukkig wel weer. Tijdens zo’n wedstrijd moet je stil
zijn bij de start, dat valt niet altijd mee. Maar als de start is
geweest, mag je “je longen uit je lijf schreeuwen” om iedereen aan te
moedigen en dat gebeurde dan ook volop.
Het publiek was gevraagd om lekker bij het bad te
komen zitten en veel ouders hebben daar gebruik van gemaakt, maar ja….
daar is het toch wel enigszins warm. Dus trok een aantal zich al snel
weer terug.
Na al dat schoolslag geweld, was het de beurt aan
de rugslag. Op één serie na startten alle series keurig vanuit
het water. Ook nu weer eerst 50 meters en daarna 25 meters. Er werd heel
goed gezwommen. Hier en daar ging iemand even checken of de baan wel
breed genoeg was en sloeg tegen de lijnen aan – daar is ongetwijfeld bij
sommigen een blauwe plek door ontstaan. Na de rugslag was het pauze.
Intussen had Adde voor iedere zwemmer ranja klaar
en voor alle vrijwilligers koffie, er werd even met de snoepbus rond
gegaan en in de kantine en bij de vrijwilligers was er cake. Maar het leukst van de pauzes tijdens
zwemwedstrijden, is het zwemmen - nou ja, spelen in het water.
Al snel moesten we toch echt weer verder. Dit keer
met de vrije slag, ook nu weer 50 en 25 meter series. Het persoontje dat
eigenlijk niet mee had willen doen, vond het achteraf toch wel erg leuk.
Gelukkig maar. Tijdens deze programma’s werd het wat onrustig, want
sommigen waren al klaar en anderen moesten ook nog 100 meter wisselslag.
Tja, mag je je dan omkleden of niet? Nou niet, dus.
Tijdens alle zwemwedstrijden is het de bedoeling
dat iedere zwemmer van Moby Dick wacht tot iedereen uit is gezwommen.
Dan worden ook de laatste zwemmers nog flink aangemoedigd. Dat is bij
een clubkampioenschap niet anders. Bovendien hadden we nog andere
plannen. Dan vinden sommige kinderen het vreemd dat je dan niet in het
pierenbad mag wachten. Tja, als er iets zou gebeuren, is er op dat
moment niemand die in dat badje toezicht heeft. Je moet er toch niet aan
denken wat er allemaal zou kunnen gebeuren. Dus.. niet in het pierenbad.
De laatste programma’s waren dus wisselslag:
vlinder – rug – school – borst en van alles één baan. “Annita, je hoeft
mij niet om te roepen, want dit zwem ik echt niet. Ik kan geen
vlinderslag”, was iets wat gezegd werd. Nou, iedereen heeft gewoon wel
gezwommen, maar sommigen gingen even een extra baantje schoolslag of
borstcrawl i.p.v. vlinderslag doen. We zijn lekker met z’n allen onder
elkaar en dan moeten we een beetje meedenken met degene die het erg
moeilijk vindt.
Ook trainster Chantal heeft deze morgen laten zien
dat ze echt snel kan zwemmen. Maar niet zo snel als Annemarie van der Vrugt. Zij
zwemt bij De Plons, maar op zaterdagmorgen zwemt ze met onze selectie
mee om extra te kunnen trainen. En tjonge, wat kan dat meisje zwemmen!
Tijdens de laatste serie werden alle mensen die in
de kantine waren, verzocht om bij het bad te komen. Er waren blauwe
slofjes genoeg. Na enig aandringen van Harrie is ook iedereen gekomen.
We hadden de trieste mededeling dat Adde had besloten te stoppen met de
kantine werkzaamheden. Hij heeft die beslissing voor zichzelf genomen
met pijn in het hart. Voornamelijk omdat hij zich niet kon vinden in het
nieuwe format voor de kantine die door het bestuur uitgezet is.
We betreuren het zeer dat Adde tot dit besluit is
gekomen. Des al niet te min zijn we hem heel erg dankbaar voor al het
werk wat door hem is verzet. Na jaren bestuur en reddingsbrigadewerk
heeft hij nog vele jaren de kantine draaiende gehouden. Dat terwijl nog
hijzelf noch één van zijn gezinsleden actief lid was.
Nogmaals: EEN HEEL DIKKE PLUIM! Natuurlijk was er een bon en een bloemetje voor
Adde.
Tot slot moest iedereen nog één keer in het water
voor de estafette. Tja, helemaal een eerlijke verdeling over de banen
krijg je niet zo op stel en sprong, maar het ging wel heel erg leuk.
Iedereen was nog even heel fanatiek, zowel in het
water als aan de kant. Daarna was het opruimen en aankleden. Ennn
verzamelen in de kantine waar alle medailles en certificaten werden
uitgereikt. Iedereen kreeg direct hun tijden mee naar huis. En de tijden
waren super, er zijn heel veel tijden verbeterd.
Als je alles bij elkaar optelt en naast de tijden
van vorig jaar neerzet, komt er een superverbetering uit.
Jurre Vaatstra heeft vorig jaar op dezelfde
afstanden 152.62 seconden totaal gezwommen, dit jaar : 76.70 sec. Hij
heeft 2x zo snel gezwommen.
In de kantine werden ook de clubkampioenen bekend
gemaakt:
Meisjes geboren
in 2001 en later
Ilse Jonker
Meisjes geboren
in 2000
Tessa van der Horst
Jongens geboren
in 2000 en later
Jurre Vaatstra
Meisjes geboren
in 1989 of 1999
Iris Peters
Jongens
geboren in 1999
Nick Finke
Meisjes geboren
in 1996 of 1997
Ilse Post
Jongens
geboren in 1996 of 1997
Ruud Mulder
Meisjes geboren
in 1994 of 1995
Lyan Koning
Jongens geboren
in 1995 of eerder
Niek Naber
Allemaal van harte gefeliciteerd!
Toen iedereen voorzien was van de bekers, moest er
natuurlijk nog even een foto gemaakt worden van alle kampioenen samen.
Daarna was het toch echt afgelopen, alle zwemmers
konden rond 12.15 uur vertrekken en nadat ook de kantine weer aan kant
was, heeft Adde om 12.30 uur de deur van het zwembad op slot gedaan.
Het was een super gezellige morgen. Alle zwemmers en vrijwilligers heel hartelijk dank
voor hun inzet deze sportieve morgen. |